Co się zmienia w skrzynce,
policzone na kontach klientów.

Metoda jest tutaj, bo bez niej te liczby są warte tyle, co cudze deklaracje.

• Punkt odcięcia to pierwszy ślad Setora na koncie, czyli najwcześniejszy kontakt w naszej bazie, a nie data podłączenia oficjalnego API. Cztery z pięciu badanych kont używały naszej wtyczki miesiące przed podłączeniem API, więc okno liczone od API porównywałoby narzędzie z narzędziem.
• Okno przed to rok poprzedzający ten punkt, okno po to ostatnie 90 dni. Okna dzieli kilka miesięcy, więc wolumen jest obciążony wzrostem konta i nie nadaje się do porównania. Wskaźniki czasowe i odsetkowe są na to odporne i tylko one są tu zestawiane.
• Jeden mianownik dla wszystkiego: rozmowy, w których lead napisał cokolwiek tekstem. Reakcje na relacje, samo emoji i puste wątki wypadają, po obu stronach porównania tak samo. Pierwsza wersja tej strony mieszała trzy różne mianowniki i przez to follow-up na jednym koncie wyglądał na płaski, a wolumen na innym na dwudziestokrotny. Oba były artefaktem, przeliczone 20.08.2026.
• Follow-up definiujemy z samych wiadomości: wiadomość firmy poprzedzona inną wiadomością firmy, na którą lead nie odpisał, oddzielona przerwą co najmniej trzydziestu minut.
• Pary powyżej doby odrzucamy z czasu reakcji. Odpowiedź po 26 godzinach to już nie odpowiedź, tylko follow-up, i liczymy ją jako follow-up.
• Umówione rozmowy sprzed wdrożenia nie istnieją w żadnym systemie, bo rezerwacje zapisujemy dopiero od podłączenia konta. Ustaliliśmy je, czytając treść rozmów modelem językowym, tą samą miarą po obu stronach porównania.

Sprawdzenie klasyfikatora

Zanim policzyliśmy cokolwiek, puściliśmy klasyfikator na 500 rozmowach z okresu, w którym wynik jest zapisany w systemie, i porównaliśmy jego oceny z rzeczywistością. Precyzja 98,3 procent, czułość 92,8 procent, trafność 95,6 procent. Myli się w stronę zaniżania, czyli częściej przegapi rezerwację, niż wymyśli nieistniejącą.