Jak pisać instrukcje dla settera AI: proste zdania, przykłady i zero sprzeczności

Dobre instrukcje dla settera AI są krótkie, podzielone na czytelne sekcje i napisane prostymi, precyzyjnymi zdaniami. Każda zasada mówi dokładnie, co zrobić, ma kilka przykładowych wiadomości i nie kłóci się z żadną inną. Piszesz je sam, zmieniasz dwie, trzy rzeczy naraz i każdą zmianę testujesz trzy razy, zanim pójdziesz dalej. AI przydaje się do sprawdzania instrukcji, nie do ich pisania.

To cała metoda. Niżej opisuję, jak stosuję ją, kiedy dostrajam instrukcje naszym klientom, razem z błędami, które widzę najczęściej. W filmie powyżej robię to na żywo, na prawdziwych rozmowach.

Zanim cokolwiek napiszesz, zobacz, jak setter działa na czysto

Zanim dodasz pierwszą zasadę, przeprowadź przynajmniej jedną pełną rozmowę testową zupełnie bez instrukcji, aż do umówionej rozmowy. Dobry setter AI już umie zacząć rozmowę, zadawać pytania i zaproponować termin. Nie chcesz uczyć go wszystkiego od zera. Chcesz zobaczyć, co już działa, i zanotować dwie, trzy rzeczy do zmiany.

Potem wprowadzasz je po jednej. Tak samo ze starym skryptem settingowym czy długim dokumentem o ofercie. Nie wklejaj wszystkiego pierwszego dnia. Trzymaj to w osobnym dokumencie i przenoś kawałki dopiero wtedy, gdy rozmowa testowa pokaże, że są potrzebne.

Bardzo przyspiesza to jedno podejście. Kiedy setter nie robi tego, czego chciałeś, traktuj to jako lukę w instrukcjach, a nie wadę systemu. Z mojego doświadczenia, gdy klient mówi nam, że setter „się nie słucha”, w jego instrukcjach zwykle znajdujemy nieprecyzyjne albo sprzeczne zasady. AI jest bardzo dobre w zgadywaniu. Gdy zasada zostawia pole do interpretacji, wypełnia je najbardziej prawdopodobną odpowiedzią z danych, na których się uczyło, a ta często nie jest Twoja.

Krótko bije długo: co się psuje przy 30 do 50 tysiącach znaków

Na instrukcjach o długości 5 do 6 tysięcy znaków pracuje się przyjemnie. Ogarniasz je głową, przewijasz prosto do potrzebnej sekcji i ją zmieniasz.

Przy 30, 40 czy 50 tysiącach znaków psują się trzy rzeczy:

• AI pomija zasady. Im dłuższe instrukcje, tym większa szansa, że któraś zostanie zignorowana. Dotyczy to praktycznie każdego modelu.
• Gubisz się. Styl jest opisany w trzech miejscach, początek rozmowy w dwóch. Nie pamiętasz już, co gdzie jest, więc nie umiesz tego poprawić.
• Wkradają się sprzeczności. Ktoś dopisuje nową zasadę na samym dole, zapomina o tej wyżej i obie się kłócą. Nazywam to Frankensteinem.

Instrukcje wygenerowane przez AI to często najgorszy przypadek: długie, techniczne i trudne do czytania dla osoby, która ma je potem utrzymywać.

Podziel instrukcje na sekcje

Każdy etap rozmowy dostaje swój nagłówek, a każda zasada stoi na swoim miejscu. Wystarczy znak # przed nazwą:

1. Styl
2. Początek rozmowy
3. Badanie problemów
4. Kwalifikacja
5. Umawianie rozmowy
6. Obiekcje
7. Sytuacje wyjątkowe
8. Follow-upy

Pracuj od góry do dołu. Początek rozmowy jest najważniejszy, bo przy słabym otwarciu większość leadów nigdy nie dojdzie do dopracowanej sekcji umawiania. Najpierw dopnij początek, potem schodź niżej. Kiedy za dwa tygodnie zauważysz problem w badaniu problemów, znajdziesz tę sekcję w kilka sekund.

Każda zasada ma być precyzyjna

Pisz tak, jakbyś tłumaczył zadanie bystremu dwunastolatkowi. „Bądź naturalny, profesjonalny i nie zadawaj na początku zbyt głębokich pytań” daje mu ogólne pojęcie, ale nie mówi, co ma konkretnie zrobić.

Kilka przykładów różnicy:

• Długość wiadomości. „Pisz krótko” jest zbyt ogólne. „Jeśli rozmówca pisze 10 słów, możesz napisać najwyżej 1,5 raza tyle, czyli 15 słów” to coś, za czym model pójdzie. Nie idealnie, bo modele nie liczą najlepiej, ale dużo bliżej niż „krótko”.
• Gotowość. „Zawsze sprawdź, czy osoba jest gotowa do działania” nic modelowi nie mówi. Rozpisz to: ma 4 godziny tygodniowo na treningi i jest gotowa pracować nad celem przez co najmniej dwa miesiące. Do tego przykładowe pytanie.
• Warunki. Prosta logika: jeśli X, to Y, z wyjątkiem A i B.
• Słowa, których używa system. Kiedy chcę, żeby setter korzystał z tego, co widzi na profilu leada, piszę dosłownie „analiza profilu”, bo tak nazywa się podsumowanie profilu w systemie. To zwiększa szansę, że naprawdę je przeczyta.

Dawaj przykłady wiadomości w każdej sekcji

Przykłady to złoto. Celuję w co najmniej pięć konkretnych zasad na każdy etap rozmowy, każdą z przykładem, i minimum 12 przykładowych wiadomości w całych instrukcjach. Przykłady pisz w cudzysłowie. Na przykład w sekcji badania problemów przy ofercie fitness:

Gdy dowiesz się, ile kilogramów ta osoba chce zrzucić lub zyskać, zapytaj, co za tym stoi. Przykład: „Był jakiś konkretny moment, w którym zapadła decyzja…?”

Trzy kropki to miejsce do uzupełnienia. Setter wypełnia je z rozmowy, więc szablon zostaje osobisty.

Dawaj kilka przykładów do tego samego kroku, a nie jeden. Przy trzech wersjach pytania otwierającego setter wybiera tę, która pasuje do rozmowy, albo składa z nich własną odpowiedź.

Sugestia czy nakaz: zdecyduj, co piszesz

Zwykłą zasadę setter traktuje jako sugestię. W jednym teście ustawiłem limit słów i setter lekko go przekroczył. Tak ma być przy większości zasad: to wskazówki, które utrzymują naturalność rozmowy.

Kiedy coś musi dziać się zawsze, wzmacniasz to słowami „zawsze”, „zasada krytyczna” albo „nigdy nie przechodź dalej, dopóki”. Kiedy napisałem „zapytaj o cele, wysyłając dosłownie jeden z tych przykładów i nie zmieniaj w nim nic”, setter wysłał przykład słowo w słowo. Tak samo sterujesz etapami: „Nigdy nie dyskwalifikuj nikogo, dopóki nie wiesz, czy chce redukcji, czy masy”.

Mocnych słów używaj oszczędnie. Kiedy połowa zasad mówi „zawsze” i „musisz”, setter ma robić kilka rzeczy naraz i zaczyna zachowywać się dziwnie.

Ta sama logika dotyczy skryptów. Rzadko daję setterowi sztywny skrypt z wiadomością pierwszą, drugą i trzecią. Działa tylko wtedy, gdy każdy obserwujący przychodzi z tą samą intencją, na przykład gdy wszystkie Twoje reklamy i treści zachęcają do napisania po rozpiskę żywienia. Większość rozmów nie idzie jak po sznurku. Wśród leadów na kontach z Setorem, którzy napisali pierwsi i umówili rozmowę w ciągu 30 dni, rozmowa miała medianę 24 wiadomości, z czego 14 od leada. Sztywna sekwencja tego nie przetrwa.

Każdą zmianę testuj trzy razy z rzędu

Po każdej zmianie przeprowadź scenariusz, który ją sprawdza, trzy razy. Jeśli trzy razy z rzędu dostajesz odpowiedź, o którą chodziło, idź dalej. W newralgicznych miejscach albo tam, gdzie coś się wcześniej psuło, testuj pięć czy dziesięć razy.

Za każdym razem graj innego leada:

1. Zaangażowanego i życzliwego, który idzie za procesem.
2. Sceptycznego, który zadaje dużo pytań albo zmienia temat.
3. Nastawionego wrogo: „Nie wierzę w nic z tego”.

Na jednej sesji na żywo kazałem setterowi reagować serduszkiem, kiedy ktoś odmawia. Przy uprzejmej odmowie tak zrobił. Przy rozmówcy pasywno-agresywnym nie wysłał nic, co było mądrzejszym ruchem. Dowiesz się tego tylko wtedy, gdy przetestujesz kilka charakterów.

Pomagają jeszcze dwa nawyki. Po pierwsze, dodaj zasadę i sprawdź, czy zachowanie się pojawia, a potem ją usuń i sprawdź, czy znika. Wtedy wiesz, że to ona działa. Po drugie, przenoś do czatu testowego prawdziwe rozmowy ze skrzynki, zamiast tylko wymyślać własne. Prawdziwi ludzie piszą inaczej, niż sobie wyobrażasz.

Pierwsze lekcje tej metody są w filmach Proste zdania, zero sprzeczności. Tak AI rozumie Twoje zasady i Zanim zmienisz prompt, przeczytaj prawdziwe rozmowy z leadami.

Małe zasady, które ratują prawdziwe rozmowy

Te trzy wyszły z jednej sesji na żywo na instrukcjach klienta:

• Bez powtarzanych fraz. Setter użył tego samego określenia dwa razy w jednej wiadomości. Poprawka: „Nigdy nie używaj tego samego określenia dwa razy. Jeśli to określenie padło we wcześniejszej wiadomości, pomiń je albo zmień”.
• Jeden krótki link. Instagram nie lubi wielu linków wyprowadzających ludzi poza platformę, a wysyłanie ich setek miesięcznie może skończyć się blokadą wysyłania linków. Przypnij stronę w relacji i wysyłaj krótki link do niej, z jednym prostym oznaczeniem źródła zamiast długiego.
• Nie wszystko w jednej wiadomości. Kiedy lead pisze „poproszę szczegóły”, setter nie powinien wykładać całej metody. Odpowiedz krótko i dalej zadawaj pytania.

Opisz sytuacje wyjątkowe

Dodaj sekcję na sytuacje, w których setter nie może wiedzieć, co zrobić. Na przykład:

• Gdy nie znasz odpowiedzi, napisz, że chętnie do tego wrócisz, i prowadź rozmowę dalej.
• Gdy z rozmowy wynika, że osoba jest już klientem, poproś o kontakt przez kanał dla klientów.
• Gdy sprawa dotyczy płatności, zwrotów, regulaminu albo dostępu do kursu, napisz, że odpowiadasz za wiadomości prywatne, i skieruj do maila wsparcia.

System sam bezpiecznie obsługuje wiele takich sytuacji, ale tylko Ty wiesz, gdzie mają trafiać Twoi klienci.

AI do diagnozy instrukcji, nie do ich pisania

Poproś ChatGPT albo Gemini o napisanie instrukcji, a dostaniesz średnią wszystkiego, co w internecie powiedziano o sprzedaży. Model nie wie nic o Twojej ofercie ani o tym, jak Twój setter czyta instrukcje. Do tego nie budujesz umiejętności sterowania własnym setterem. Instrukcje piszę ręcznie, a AI używam do trzech sprawdzeń, zawsze z włączonym rozszerzonym myśleniem (dlaczego gotowy prompt z AI to uśrednione zasady):

Trik z oknem kodu oddziela cytaty Twoich zasad od komentarzy AI, więc od razu widzisz, co poprawić. Bez słowa „naprawdę” AI diagnostyczne robi się nadgorliwe i czepia się wszystkiego (za każdą wpadką stoi nieprecyzyjne zdanie).

Sprawdzenie sprzeczności znajduje rzeczy, których sam nie zauważysz. W jednym testowym zestawie podłożyłem trzy: „zawsze odpowiadaj w jednej wiadomości” kontra „dziel odpowiedzi na dwie, trzy wiadomości”; „nie używaj emotek, bądź poważny” kontra „pochwal rozmówcę i wyślij emotkę bicepsa”; oraz „nigdy nie proponuj konsultacji, dopóki osoba nie potwierdzi, że chce” kontra czterowiadomościowy schemat umawiania, który proponuje konsultację w drugiej wiadomości, a o zgodę pyta w czwartej. AI wyłapało wszystkie trzy, łącznie z ostatnią, czyli błędem kolejności, którego setter nie jest w stanie rozwiązać.

Ostatni krok: poproś AI, żeby ułożyło instrukcje w logicznej kolejności, poprawiło ortografię i formatowanie i nie zmieniało ani jednego słowa tam, gdzie nie jest to absolutnie konieczne. Przeczytaj wynik i dopiero wtedy opublikuj go do prawdziwych rozmów (ostatni przegląd przed włączeniem AI).

FAQ

Jak długie powinny być instrukcje dla settera AI? Tak krótkie, jak się da, przy pokryciu każdego etapu. Około 5 do 6 tysięcy znaków łatwo utrzymać. Przy 30 do 50 tysiącach AI pomija więcej zasad, a sprzeczności trudno znaleźć.

Czy pisać prompt settera w ChatGPT? Nie. Użyj go do sprawdzenia promptu: do szukania ogólników, sprzeczności i do uporządkowania formatu. Same zasady mają pochodzić od Ciebie i z Twoich prawdziwych rozmów.

Jak przetestować zmianę w instrukcjach? Przeprowadź scenariusz, który ją sprawdza, trzy razy z rzędu: jako zaangażowany lead, sceptyczny i nastawiony wrogo. Zmieniaj naraz tylko dwie, trzy rzeczy.

Dlaczego setter AI ignoruje zasadę? Zwykle dlatego, że zasada jest ogólnikowa, kłóci się z inną albo jest napisana jak sugestia, choć chodziło o nakaz. Zrób ją mierzalną, dodaj przykład i wzmocnij tylko wtedy, gdy naprawdę musi działać zawsze.

Skąd są liczby

• 5 tysięcy kontra 30 do 50 tysięcy znaków, trzy testy na zmianę, co najmniej pięć zasad na etap i 12 przykładów, 1,5 raza tyle słów co rozmówca: moja praktyka z dostrajania setterów u klientów, nie badanie.
• 24 wiadomości, 14 od leada: baza Setora, odczyt z 2 listopada 2026. Leady, które napisały pierwsze i umówiły rozmowę w ciągu 30 dni, 131 osób, mediana.

Chcesz sprawdzić to na swoich DM-ach? Rozpocznij teraz i napisz pierwsze instrukcje na czacie testowym. Jeśli dopiero poznajesz temat, zacznij od przewodnika czym jest setter AI albo zobacz, jak setter AI umawia rozmowy. Najważniejsza jest pierwsza wiadomość, więc dobrym następnym krokiem jest wpis o powitaniu po obserwacji.